De nacht voor de marathon probeer je wel goed te slapen, maar door de spanning lukt het niet altijd en ben je voor de wekker al wakker. Dus Richard en ik waren al voor 2.30 uur wakker en zaten zo rond kwart over drie aan de ontbijttafel om wat droog brood, bananen enz. naar binnen te werken, want om 4.00 uur moesten we klaar staan om te vertrekken naar de bussen die ons naar de Verrazano-Narrows Bridge brachten, waar we om 5.30 uur aankwamen. En dan is het jezelf vermaken, warm houden en genoeg eten en drinken voor de start om 10.00 uur. Je doet dit natuurlijk niet alleen maar met 40.000 anderen die hetzelfde doel hebben en dat maakt het wel wat gemakkelijker, want er is veel te doen en te kijken. Maar de start komt toch vrij onverwacht. Ik zal een impressie geven van de verschillende delen van het parcours. Het weer op deze dag was voortreffelijk met een temperatuur ca. 12 graden, maar met een lekker zonnetje en niet te veel wind.
start tot 5 km: De vliegende start op de Verrazano Bridge was erg leuk en omdat we nog heel fris waren werd de stijging van deze brug niet zo gevoeld. (stijging tot 80 m1) waar het hoogste punt op 1 mile na de start lag. Het is werkelijk genieten van het uitzicht wat je hebt op de sky-line van Manhattan. We hadden afgesproken op een snelheid van 11 km. per uur te gaan lopen, maar je moet altijd maar afwachten of je de eerste km. niet wordt "meegesleurd" in de massa. Het moet gezegd worden, met een tussentijd op de 5 km. van 26.53 waren we iets te snel, het moest zijn 27.15 min. De eerste 5 km. gingen dus goed en werd voor Richard zo heet dat hij zijn thermo-shirt uit deed.
5km tot 10 km.: Het parcours voor dit gedeelte was nog redelijk vlak, met wel een paar bultjes tot 40 meter. Omdat we nog heel fris waren zouden we dit gedeelte ook heel constant hebben gelopen, maar omdat het lichaam zo hoog nodig water moest lozen, hebben we hier iets tijd op verloren, maar omdat het eerste gedeelte iets sneller ging lagen we nog precies op schema met een tijd van 54.26 min. terwijl dit vlg. schema 54,30 min. mocht zijn. M.a.w. het ging dus goed. De stemming zat er vooral bij de toeschouwers erg goed in en Richard werd langzamerhand wereldberoemd, want om de 50 meter hoorde je "Richard you can do it"en nog meer van deze echt stimulerende kreten.
10 km tot 15 km: Dit gedeelte van het parcours ging voor een groot gedeelte door Brooklin waarbij ook weer heel veel toeschouwers en bands langs de kant stonden. We kwamen langzamerhand goed in ons ritme en wat ook heel leuk was dat, omdat we een shirt aan hadden met onze voornamen en "Holland" heel veel landgenoten ons heel enthousiast en luidkeels aanmoedigden. We zaten op een tijd van 1.21.35 terwijl 1.21.45 volgens schema moesten lopen. "We hadden dus de plastijd weer een beetje ingehaald." Nog steeds gaat het heel goed.
15 km tot 20 km.: In dit gedeelte van het parcours zat de Williamsbrug op ongeveer 18 km. Deze brug was ongeveer 20 km hoog maar de aanloop was 1500 meter en was heel zwaar. Bovendien hadden we beiden hoge nood en moesten weer plassen. De beentjes worden ook al lichtelijk gevoeld en met een tijd van 1.49.45 liepen we dus een beetje uit ons schema van 1.49.00 uur. Dus relatief hebben we dus hier 0.45 min verloren. (What's in the name). Maar het gevoel is nog steeds harstikke goed.
20 km. tot 25 km.: We gaan nu richting de Queensborro-Bridge die ons naar Manhattan zal brengen. Maar voordat we hier zijn moeten we nog, op een redelijk vlak gedeelte deze 5 km. afleggen door redelijk dicht bewoonde buurten, met wat smallere straten en werderom heel veel publiek, bands en zelfs Gospel-koren aan de kant. We zitten dan inmiddels bij 25 km. op een tijd van 2.17.18 en we moesten 2.16.15 lopen. We liepen dus bijna 1 minuut achter op ons schema. De benen begonnen we al wat meer te voelen maar het moraal was uitstekend.
25km. tot 30 km: Dus op 25 km. begonnen we Queensborro-Bridge te beklimmen, maar we wisten dat hierna in Manhatten we zouden uitkomen op de First Avenue. Een hele brede straat, waarbij aan weerskanten echt heel veel toeschouwers waren. Deze weg glooide iets naar beneden waarbij je dus een prachtig overzicht had van het voor je liggende lopersveld. Ook stond hier de "Oranje gloed aan de kant, hetgeen je weer nieuwe energie gaf. Je had echt het gevoel hier een "ster" te zijn. Met een tijd van 2.44.01 lagen we meteen weer 31 seconden achter op ons schema van 2.43.30. De moraal was uitstekend de beentjes worden minder.
30 tot 35 km.: In dit gedeelte zitten 2 bruggen die gelukkig niet zo heel erg zwaar waren en dit gedeelte leid ons van Manhattan naar Bronx en weer terug naar Manhattan. In dit gedeelte wonen veel van onze donkere medemensen en dit was goed te merken aan het enthousiasme waarbij ze door middel van dans en gezang ons geweldig steunden. Dit gedeelte was redelijk vlak. We kwamen uit op een km. tijd van 3.11.30 en met een schema van 3.10. 45 zaten we , met een achterstand op ons schema van 0, 45 seconden, nog ruim binnen de 4 uur.De benen worden voelbaar moeier, maar de moraal is goed en we denken niet aan wandelen of aan opgeven.
35 km. tot 40 km.: Hier begint de echte marathon pas. We komen aan op de Fith Avenue die ons leidt naar Central park. In dit parcours zitten nog een paar verradelijke klimmetjes die de benen erg teisterden, maar het geweldige publiek (Gerard) heeft ons naar de finish geschreeuwd.Met een tijd van 3.38.32 t.o.v. ons schema van 3.38.01 zijn we zelfs iets ingelopen en hebben we nog een achterstand van 29 seconden. Voorwaar dit gaat goed komen. De benen laten het nog niet helemaal afweten en het moraal blijft onveranderd goed.
40 km. tot 42,2 km.: Als je al op de 40 km. kan de rest niet meer stuk, temeer dat je door de hordes aan mensen gewoon naar de finish wordt gedragen. Dit voelt letterlijk natuurlijk niet helemaal zo, maar de euforie die over je heen komt is wel heel geweldig. Als je dan werkelijk nogmaals het Central Park indraaid en je ziet de finish op 400 meter wordt je toch ovemand door blijheid en trots. En met een eindtijd van 3.50.38 en een verschil van maar 0,37 seconden op het schema kunnen we wel zeggen dat we ons verstand hebben gebruikt en een hele vlakke race hebben gelopen, waarbij we zelfs de 2e helft sneller hebben gelopen dan de eerte helft.
Na de finish: Na de finish wordt je gelijk de velbegeerde medaille omgehangen en verder begeleid naar de posten met eten en drinken en je krijgt een deken omgehangen. Pas dan begin je alle pijn te voelen en schuivel je richting de auto's waar de kleding inligt. (met 40.000 deelnmers zijn dat heel wat vrachtwagens) Dus dan moet je nog wel een km. of 2 uiteindelijk naar de plek waar de organisatie een plek heeft ingericht om je te verwelkomen. Je wilt heel graag naar je hotel om je daar heerlijk warm te douchen, maar in een stad als new York betekend dat dat je nog ruim ee half uur onderweg bent met de metro.
De marathon: Een geweldige ervaring en een aanrader voor lopers die niet bang zijn voor een uitdaging. Deze marathon was geweldig georganiseerd en de reis door Holland Runners.
Bedanken. Verder wil ik (en ook Richard) iedereen bedanken voor de ondersteuning die we van jullie hebben gehad en we hopen dat we jullie niet al te veel lastig hebben gevallen met dat gezeur over de marathon van new York.
Foto's: Hierbij alvast een paar sfeer foto's.
